Godzina W
Zgodnie z rozkazem walka powinna była rozpocząć się punktualnie o godzinie 17, co miało być gwarancją zaskoczenia Niemców. Niestety rozkaz został wydany zbyt późno, aby przygotowania zdołano ukryć przed wrogiem. Rano 1 sierpnia ulice zapełniły się młodymi ludźmi niosącymi paczki, pakunki, futerały na instrumenty muzyczne itp. Większość z nich miała podejrzanie wypchane płaszcze i kurtki, a na nogach wojskowe but. Utrzymanie tak potrzebnej tajemnicy stało się fikcją. Do pierwszych walk ulicznych doszło już około godziny 14 na Żoliborzu, wkrótce cały stacjonujący w mieście garnizon niemiecki został postawiony w stan pogotowia. Powstańcy przeważali liczebnie nad wrogiem, gdyż mogli wystawić około 40 000 żołnierzy, ale zaledwie około 2500 z nich posiadało jakiekolwiek uzbrojenie. Szczególnie brakowało karabinów maszynowych i broni przeciwpancernej, najczęstsze były zwykłe pistolety i granaty konspiracyjnej roboty. Zapasy amunicji, przy bardzo oszczędnym użyciu, mogły wystarczyć na 2-3 dni walki. Niemcy natomiast posiadali w stolicy około 15 000 żołnierzy z pełnym uzbrojeniem oraz wsparcie lotnictwa i artylerii.